brel arıyordum, bunu buldum bir kenarda

sabahın beşi olmuş,
ramazanın on beşinde
gözümün önünde 88'den kalma bir dasayev fotoğrafı,
aklımda sen.
müzik dinlerdik senle, ve gülerdin
uzaktan, samimi bir hal alırdı gözlerin
ve hiç yaklaşmadım bedenine
saydam bir duvarın eşiğinde
erketeye yatmış bir sokak çocuğuydum ben
adımı hatırlıyor musun,
adını hatırlamıyorum artık ben.
kokun burnumda hala, pis salaş kanlı.
demiştim ya, bize ölüm bile yakışmaz,
iki boy büyük gelir diye; ama, sen...
sen haksız çıkartırcasına söylediklerimi
gömüldün beyaz kefenin içine,
toprağa kapandın sessiz,
yağmurlu bir istanbul gününde.
ben...
ben hala aynı yerdeyim,
beraber yattığımız yatağın soğuk tarafında
usul usul ağlamaya tutuluyorum,
yalnız gecelerimde,
artık adın her neyse...

09.11.2003