Yalnızlık

yumrusunu saklamış içine
tomurcuklardan şikayetlenir.
filizlenmek ne kadar diriltir,
sağrılı yinelenmeler.


doğuran ruh,doğrulan beden…


gitmen ne kadar ürpertici,
yeni anlıyorum gittiğini.
özlem,anılar ne kadar diri,
umutlu bir geceye.irkiliyorum.


ağlamak istiyorum,kuru gözler…


gün gibi biliyorum,
hala kaçıyorum bu şehirden.
bir bahar sabahında,sinsi
bir uykudan uyanmak.


rüyamda gördüm seni,yaş dolu bir yüz…



Yalnızlık.