Ay Işığı Sonatı

bir şarkı bana bunları yaptıran
yüzünü bilmediğim,garip bir adamın şarkısı


her şeyi düşünmeye çalışıyorum,
zamanım yok şarkı bitecek elbet.
her şeyi düşünmeye çalışıyorum,
dostlarımı ne kadar seviyorum?

(içimde beş yaşında bir çocuğun saflığı var.)

bir şarkı dinliyorum sadece.

bilmiyorum gözlerim doluyor,
kan nasıl,ne kadar hızlı akar?
dayanamam ben buna.
başka bir ölüm bulmalıyım,
herhangi bir ölüm.
her ölüm güzeldir nasıl olsa.

bir şarkı nasıl yaptırabilir bana bunları?
ağlıyorum,
lanet üstüne lanet!
bağırıyorum,nerdesiniz!!

(benim tam üç ismim var.)


üstelik nasıl yaptırabilir bana bunları bir şarkı?

ellerim uzanamıyor gölgelerinden ilerilere.
insanım ben de.
üzülme anne,üzülme!
seni kırmak istememiştim.

(beni değiştirmez ki çizdiklerim.)


garip adam keşke görebilseydim seni.
ne kadar isterdim o anda yüzüne dokunabilmeyi.
anne üzülme!
seni kırmak istememiştim.
yıkmak zorundaydım hepsi bu.
büyüyorum anne hepsi bu.
ağlama,ben de ağlıyorum sonra.
hem ben ağladığımda şarkı da çalıyor,
düşünüyorum,
ölmek istiyorum.
yardım edin dostlarım,nerdesiniz!!

(ben çizdiklerimi değiştirdim.)


bu şarkı bana neler yaptırıyor böyle?
babama sövdüm demin,
ağabeyimle kavga ettim.
biri vardı ya hani onunla da küstüm.
dostlarımı da..
artık nerdeler biliyorum.

(yıkıntılar yeni bir ben doğuruyor)


hayalarım daha fazla doluyor,
parmaklarım da daha kanlı.
yüzüm vardı ya hani beğenmediğim
güzelmiş,anladım.


anne üzülme artık!
herkes gibi olması gerekmez.

(birçok kere daha değerliydi tek olan.)

bu bizim hayatımızdı,
bu benim hayatım.
birçok hayat var
ve iki misli kadar göz.
benim
gözlerim bu hayatı tek kılıyor.