SeuL wrote:
bi de ne var biliyo musun? içmişim, fena da içmemişim hani, zaman geçmiş, ben daha küçükmüşüm bronx mekan değiştirmemiş, beyoğlu da beyoğluna benzermiş o zaman, hani kavgalar silleymiş ama öyle adam madam öldürmezlermiş (madam= fransız hanımı olur); işte tam da o vakitlerde (ki anlayan anladı hangi vakitler olduğunu) bi aşık olmuşum, inanır mısın(ız) hala da aynı hatuna aşığım... seksin bi çok şeyi bitereceğine inanmışım, ve fakat bitirmemiş... uyuz olmuşum açıkça, yine de kimseye de laf edememişim bundan... ve tam da o dönemlerde çok çok iyi anladım ki, kadınlardan uzak durmam gerek (en azından, bi yere kadar)... ve her nedense, birden, tam da şimdi, aklıma geldi lennon'ın o sözleri:"i'm a loserand i'm not what i appear to be"....bu gece, bi barın sandalyesinde otururken(e) yazdım tüm bunları, ve farkettim ki yaşlanıyorum... evet, ve hatta, galiba, yaşlandım bile... birazdan, gecenin sonu itibarii ve uyku öncesi şarkısı durumuyla, sezen'in "yalnızlık senfonisi"ni dinleyeceğim ve uyuyacağım... ve bildiğim bi şey varsa, yarın çok da farklı olmayacak...velhasıl, iyi geceler hepinize,artık, nerede olduğunuzun pek de önemi yok sanırım...

*****

From: who wants to live forever
birde..korkularımdan kurtulmuşum..kanatlarının olup olmadığını anlamak için uçurumdan atmalısın kendini demiş biri bana..inanmışım..galata köprüsü daha yanmamış..peder bey bi hafta sonu tutup kolumdan garip bi yere götürmüş beni..bakakalmışım öylece..karga aynı karga..hala anarşizmden bahsediyor etrafına toplamış üç beş kişi..kemancıymış adı oranın..

sonra aşık olmuşum tabi..o da beni sevmiş.. çok zaman geçmiş..

güsel günler gecirdik.
heryer günlük güneşlik
yarım yamalak seviştik
henüz cok genctik.

öğrenciydik mutluyduk
falan filan
yerde kalmış vicdan izleri arasında
öldürmedim bak kendimi
bu kalp acısı dedikleri
dünyanın sonu değilmiş
devam ettim koşmaya yalınayakla
devam ettim koşmaya yalınayakla..

diye anlatmış bunu cenk taner yıllar sonra..bir orda bir burda..hayalller kurmuşum..hayallerime ihanet etmeyi öğrenmişim sonra..kendime etmeyi öğrendiğim gibi..

ve farkettim..
baya bir zaman oldu..30 yaş sendromunu falan anlatmıyorum..zamanından cok önce yaşayıp bitirdim onu..herşeyi zamansız yaptığım gibi..
ve farkettim ki..
çoktan yaşlandım aslında..

dün gece duvara yazılar yazdım..aklıma ne geldiyse boşalttım saatlerce..hayır alkol falan almadım..o bile yasak artık bana..
yarın hiç bişi farklı olmayacak..belki bazıları için yarın bile olmayacak...