adı neydi, hatırlamıyorum
telaşlı,ürkek ve uygunsuz
bir de kalemim vardı çocukken
ağlar mıyız hepimiz şimdi gençliğimize
iki ve üç
konuşma sürmekte
konuşma beynimde
nerde kaldık ki dün gece,
korkarken
ve korkuluklardan atlarken
annemin elinde yakalamıştım şevkati,
ve daha fazla terleyen bir kadınla
hiç yatmamıştım
halihazırda
ki, oydu evet, beklemediğim
yastıklardan kurulu bir düzenek
gecenin ucunda görünen üniforma
bu adam, ki diğeri ve başkası
pezevenk kıyafetiydi üstündeki
ardından bakan yıldızlar
ve çocuğun sesi
anlaşılmaz bir komediydi
ya da dram
ne farkeder ki
şu noktada?
hepimiz ölümü hakediyoruz
kedi ve köpek, biraz da kavga
ve üç dediğimde açacaksın gözlerini
bir
iki
üç
uyanabilirsin artık!


10.05.05